J.'s profile|| ĦΦρΣ ₣ąmϊℓΨ ™ ตระกูล...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
|| ĦΦρΣ ₣ąmϊℓΨ ™ ตระกูลหวัง ||[J]aΣ™ หวังลมๆแล้งๆ เรายัง"หวัง"ให้เธอเข้ามาในชีวิต แต่ก็"กลัว"ที่จะตัดสินใจ!?!......
November 21 กลับมาพร้อมกับความเศร้า...กลับมาแว้วววววว กลับมาอัพหลังจากหายไปไม่นาน (แค่เกือบปี 555) แต่ก็กลับมาแล้วกานหน่า
แต่การกลับมาครั้งนี้มาพร้อมกับความเศร้ามากมาย ก็เรื่องเดิมที่เราจาเศร้าน้านแหละจาเรื่องอาไรอีกหละ
[Sad Mode] มานตามหลอกหลอนตัวเราเรื่อยมา และคราวนี้ก็ หลักหนาซะเหลือเกิน
เจ็บที่รักเธอมากไป เจ็บที่เราดีไม่พอ เจ็บที่เป็นแค่คน"ไม่มีตัวตน" เจ็บที่เป็นได้แค่"คนไร้ค่าที่มาก่อน"
มันเจ็บเหลือเกิน ทำไมหนอชีวิตเราถึงไม่เคยจาสมหวังกับเค้าบ้าง เรารักเค้ามัน"ผิดไหม"?
รักจนยอมเจ็บจริงๆ ได้แค่"อยู่ห่างๆอย่างห่วงๆ"อย่าว่าแต่"แพ้กลางคืน"เลย เรามันคนที่แพ้ตลอดวัน จนอยากจะยอม"แพ้"
มันอาจเป็น"คำถามที่ต้องตอบ" แต่ใครละจะมาตอบให้เรา จนเราต้องทำตัว"ปล่อยวาง" กับเรื่องราวนี้
เราคงได้รู้เพียง"นิยามรัก" แต่ไม่เคยได้สัมผัส"ความรัก" แต่เราก็ยัง"ตัดใจไม่ได้"
มันคงเป็น"เรื่องบังเอิญ"ที่เรารักเธอมากไป บังเอิญเกิดมาเจอคนอย่างเธอ ทั้งๆที่เธอไม่เคยแคร์
รู้สึกเหมือนร่างกายเริ่มอ่อนแอ จนพร้อมที่จะเกิด"หัวใจล้มเหลว" แต่ก็คงไม่มีใครจะมารักษาแผลใจของเราได้
อยากจะเป็น"ผู้ชายของเธอ"เพราะเราคงไม่ยอมให้"ใครทำให้เธอเจ็บ" แต่เธอคงไม่ต้องการ
อยากบอกเธอ"You have a call now" แต่คงเป็นได้แค่ "Miss call miss you"
ตัวเราเหมือนเป็น"อากาศ" ล่องลอยไปมาอยู่ข้างๆเธอ จนเธอรู้สึกกับเราว่า"เธอน่ารำคาญ"
สุดท้ายเราคงบอกได้แค่ว่าอยากจะ"รักให้เธอลืม"คนๆอื่นที่ทำให้เธอเสียใจ แต่ตอนนี้"ฉันมีค่าแค่ไหน"สำหรับเธอ....
ปล. - วันนี้เจ็บทั้งกาย และใจมากมาย June 25 ปิดบริการชั่วคราว.....เนื่องจากม่ายมีเรื่องจะอัพ ม่ายรู้จะอัพอะไรดี
จึงขอปิดบริการชั่วคราว
ขออภัยในความสบายตา
เอ้ย! ขออภัยในความไม่สะดวก - -'' May 30 แรกพบ วันที่ 30 พฤษภา.....อ่า....ได้เห็นน้องๆจริงๆก็วันนี้แหละ 555ตื่นเต้นๆ
วันนี้ตื่นมา เจอแม่เล่นเข้าให้.... กะจาไปพร้อมแม่ซะหน่อย ตื่นมา ตี 5.45 ก็เออแม่งยังม่ายเท่าไหร่ นอนต่อ
พออีกที 6.05 ตื่นมา ก็ลุกไปข้องนอกห้อง เอ้ยทำไม ไฟมานดับทั้งบ้านวะ? ก็เดินไปทั่วบ้าน แม่ม่ายอยู่แม่ชิ่งหนีไปซะก่อนและ
เซ็งแสดดดด ต้องจ่ายค่ารถไปมหาลัยเวย 555 ก็อาบน้ามแต่งตัวออกมาจากบ้านขึ้นรถในซอย ออกมาที่ถนนหย่าย
ตอนน้านเป็นเวลา 6.45 โอ้ยรถติดแสดดดดด นั่งรถมอ'ไซค์ไปขึ้นBTSก็ด้ายว้า ก็นั่งไป 50บาท - -''แพงจริงๆทำไปได้เนอะ ก้ขึ้นBTSไป
หวังว่าอาจจาเจอน้องๆปี1ที่คณะบ้านอยู่แถวนี้ขึ้นBTSมามั่งแต่.....เราคิดผิด ม่ายมีครายใส่เสื้อสีชมพูที่หน้าตามีอายุต่ำก่า 30 เวย - -''
ก็นั่งไปจนถึงสถานีสนามกีฬ่าฯก็ลงดิ เข้าคณะ เอ้ยน้องมานมาเร็วก่าพี่ๆอีก?(ปีเราก็เป็นอย่าคิดมาก) ก็เข้าไปกินข้าวก่อนเลย
หิวครับหิว น้องรอไปก่อนนะ 555 พี่หิวจริงๆ ก็พอกินเส็ดก็ไปช่วยๆงานไรนิดหน่อย แล้วก็เอาป้ายชื่อห้อยคอ
น้าน คิดกานไปได้กลุ่มเรา? เราได้ชื่อ"มด"คู่กะไอ้นิ๊ค "โฟร์" = "โฟร์มด" มีชื่อ "กอล์ฟ+ไมค์" "แดน+บีม" เสี่ยวจริงๆ
ก่อนจาทำกิจกรรมต่อก็ปลุกให้น้องตื่นด้วยการตบมือ และหาคนทำผิดแล้วทำโทษออกมาเต้นกะจั้ว แล้วคนเต้นโชว์น้องคือ "กู" โดนแต่เช้า
ก็นะขำๆ พอเส็ดก็พาน้องเข้าถ้ำก็ลอดๆคลานๆกานไป ก็ม่ายมีไรงะแค่ออกมาแล้ว หน้า+หัวเละไปด้วยด้วยดินสอพอง และก็ มัดจุก
พอเส็ดก็ถ่ายรูปครับเหมือนปีที่แล้วเลย แต่เปี่ยนจากป้ายส่วนสูงเป็นข้อความฮาๆ เช่น "ม่ายได้เป็นตุ๊ดๆ" "ผมเป็นเกย์" "ไปน่ารักไกลๆหน่อย"
แต่มีคนนึงโดนหนักมากๆ น้านก็คือ ไอ้น้องยะหรือในนาม "โรนัลดิญโญ่ วิทย์กีฬา" เหมือนอาไรจาขนาดน้าน โดนป้ายหน้าเข้าไปเต็มด้วยมือเราเอง
ส่วนป้ายสำหรับน้องคนนี้คือ "ไก่รักโรนัลดิญโญ่" ก็โดนไปครับน้อง เป็นที่ฮือฮาของเพื่อนๆ และพี่ๆก็ดีไปเป็นที่รู้จักเร็ว
พอเส็ด ก็สันๆ กานแบบปวดเมื่อยไปทั้งตัว ม่ายไหวๆปวดจริงๆ โอ้ยๆ 555 แต่ก็มันนะ ..แต่แล้ก็เกิดเหตุการณ์ที่ม่ายคาดฝัน
นังฝ้าย(สวย) มานเกิดอาการหัวเข่าพลิกลงไปกองกะพื้น เห็นแล้วเจ็บแทนม่ายรู้ตอนนี้เป็นไงมั่งน่าสงสารจริงๆ
พอเส็ด เราก็ออกมาไปหาไรกินที่มาบุญครอง ก็สรุปได้ว่าไปกินKFCก็กินกานไป กูหมดไป120บาท...เซ็งแสดแล้วก็ ไปเล่นเกมส์ตู้ต่อ
ไปตีกลอง ยากส์แสดดงงโคด เลยหันมาต่อยมวยดีก่า อุตส่าทำงายสถิติไว้ ไอ้ตูนดันทำลายอีกแค่ 40แต้ม? ซะง้านเวยเซ็งๆ
พอเล่นเส็ดก็กลับมาที่คณะ น้องๆเค้าก้กะลังจาพักกาน เราก็เตรียมอุปกรณ์ทำฐานรับน้อง...น้านก็คืออออออออ
"ฮอล+โกปีโก้ ผสมเกลือไอโอดีนและ ต้นหอม" คลุกๆให้เข้ากาน ทิ้งไว้ กลิ่นงี้หอมเชียว (อ๊วกกกกกก!!!)
พอเส็ดก็เป็นช่วงน้องพักเที่ยงพอดี เราก็ไปประชุมรายละเอียดการไปทำฐาน แต่ม่ายได้ฟัง - -'' เพราะขี้เกียจ
แล้วก็ มารวมน้องงงงง ให้คิดท่าประจำกลุ่มสีต่างๆ(เวลานี้ป่าววะลืม) ก็ฮาดีนะชอบน้องที่เป็นHead สีแต่ละสีมาก แรงโดนจาย
สีฟ้าก็นะรู้ๆกานอยู่.."น้องเอ็มมี่"(ชื่อเล่นจริงๆชื่อเอ็ม แต่อยากให้เพื่อนๆเรียกว่าเอ็มมี่ ทำไปได้น้อง) ออกมาแนวเพลงDDZ
สีเขียว "น้องบอล" สรุปน้องน้องจายืนหยัดเพศไหน พี่งง??? ก็ฮาดี ได้ใจไปเลย มาแนวเพลงเสียว..."เขียวไหน่" อย่าผวนนะ
สีแดง น้องอาไรม่ายรู้งะ แต่ม่ายค่อยโดนเท่าไหร่ มาคอนเซป แด(ง)จังกึม ซะง้านคิดไรม่ายออกแล้วหรอน้อง
สุดท้ายขอแนะนำ สีอาไรหว่า ลืม แต่ที่สำคัญ มีHeadคือ "น้องโญ่+น้องแนท" อยากพาน้องๆกลุ่มนี้เข้าคณะตลกชะมัด
เล่นกานซะ ฮา...แตก...แตน พี่ป่านโดนซะ อยากรู้โดนไงไปถามเฮียป่านแกดูเอาเองละกานนนน แต่โดนพี่ป่านเล่นแน่ๆไอ้โญ่555
พอเส็ด ก็เรอ่มแยกย้ายไปตามฐานตัวเอง....ฐานเราคือ "ที่ดินราคาแพง" มานก็เหมือนที่เราเล่นๆกานตอนประถมน้านแหละ
กติกาก็คือ ให้นำจำนวนคนในกลุ่มที่ตัดไว้ อยู่บนหนังสือพิมพ์ที่จะถูกพับแบ่งครึ่งลงไปเรื่อยๆ 4 ครั้งจาได้คะแนนเต็ม
แต่คิดดู เอาหนังสือพิมพ์มาพับ 4ครั้งแล้วให้คนราวๆ 6-7คนมายืน?ยากส์โคดๆ แต่ก่อนจาเล่นเกมส์น้าน อย่าลืม ของที่เราเตรียมไว้
น้านก็คือ บรรดาลูกอมผสมเกลือและต้นหอม...หอมจริงๆ อมกานไปคนละเม็ด ครายเป็นหลีด พี่พี จัดให้ 2เม็ด น้านเล่นน้องตัวเองแล้ว
อมเส็ดห้ามพูดแล้วก็ เล่นเกมส์ไป ส่วนมากก็ได้ราวๆ 7-8แต้มเต็ม10กาน มีกลุ่มเดียวที่ เต็ม10
พอเล่นเส็ด ก็จามีกลุ่มนึงในสองกลุ่มย่อยที่แบ่งไว้โดนทำโทษ เพราะแพ้อีกกลุ่ม ก็จามีเต้น ปีโป้ กะจั้ว Lovelove-โฟร์มด
ซึ่งคนเต้นโดยรวมมานก็คือ "กู" โดนเต้นกะจั้วให้น้องดูเป็นตัวอย่างซะปวดหลัง แต่ก็นะ ฮา+ขำดีก็จัดไปม่ายว่ากาน
เส็ดกิจกรรมเข้าฐาน(Walk Rally)ราวๆ4โมงก่าๆ ก็กลับมาที่สำนักก็นัดหมายน้องๆ แล้วก็แยกย้ายกานกลับบ้าน
>>>>>>กลับบ้านไปด้วยความปวดเมื่อยจริงๆ แถมโทรมโคดๆ เสื้อก็ม่ายมีเปี่ยนเลอะเทอะชะมัด<<<<<<
<<<<<แถม รูปรวมแก๊งค์ วันแรกพบ กับน้องๆ>>>>>
 ปล.*~
1. น้องๆปีนี้แรงดีชอบๆ โดยเฉพาะไอ้โรนัลดิญโญ่ และเอ็มมี่
2. น้องปีนี้น่ารักจางเวยยยยย(จริงๆนะ555+)
3. เหนื่อย+ปวด+เมื่อย+ล้า=มันส์มั๊กกกกกกกกกก ขอบอก!!!
4. วันนี้shotเด็ดสะเก็ดข่าวได้เจอเหตุการณ์อันเป็นที่ระทึกในหมู่ ปี2 นั้นคือ.....
5. รักน้องๆ รักเพื่อนๆ รักพี่ๆ เกือบทุกคนคร๊าบบบบบบ(เอ๊ะยังไง???)
6. ไปนอนดีก่าเก็บแรงๆ May 20 1 วันซวยๆ .....จริงๆมานก็ เรื่องของเมื่อวานซืนน้านแหละก็จาไปทำงานเกี่ยวกะรับน้อง เพราะไอ้ฝ้ายมานชวนไปทำ
ก็ดีม่ายค่อยได้ช่วยทำอาไรเท่าไหร่ก่อนหน้านี้ เลยกะจาไปช่วยทำงานหน่อย
ก็ไปถึงราวๆ 10-11 โมงได้มั้ง นังฝ้ายก็บอกว่าจาไปซื้อผ้าที่ พาหุรัด อ๊ะก็ไปดิจารออันใด
แต่แล้วก็เกิดเหตุการณ์ม่ายคาดฝัน พม่าได้เข้าโจมตีหน้าด่านของเรา? จึงจำต้องเข้าห้องน้ำไปยิงปืนใหญ่ "ตูมมมมมม"
สบายตูดเวยตู 555 (ขออภัยในความม่ายสุภาพ แต่มานขำดี) พอเส็ดก็มานั่งจ้อกานที่โรงอาหารแปปนึง
ก็ได้ฤกษ์เดินทางไปพาหุรัดเสียที ก็มี เรา ไอ้เบิร์ด ลูกสุ่ย แล้วก็นังฝ้าย ก็นั่งรถ Taxi ไป
แม..งรถติดชะมัด ก็มานจาเที่ยงแล้วด้วยแหละคนก็จาออกไปกินข้าวเที่ยงกาน ไอ้เราก็ ไปทางเยาวราชอีก
รถติดชะมัดแต่ก็ เมาท์จาหลอดทาง ฮาโคตรๆ คนขับแท๊กซี่ก็เล่าเรื่อง แม่ลูกคู่นึงนั่งรถ จากหนายไปหนายม่ายรู้ ลืมไปและ
คือลูกจาไปเรียนมั้ง แล้วรถติดมากๆๆๆๆๆๆๆ ลูกก็อุทานมาว่า "ไอ้เย็...แม่ ทำไมมานเป็นอย่างงี้วะ ไอ้เย็..แม่!!!!)
ให้ตายเหอะ คนขับแท๊กซี่บอกว่า ตอนที่เด็กคนนี้อุทาน แม่มานสะดุ้งเฮือกเวย 555 ครายเป็นแม่ก็ สะดุ้งอยุ่แล้วละ
และแล้วเราก็ไป ถึงพาหุรัดราวๆ เที่ยงๆได้มั้ง ก็ไปกดตังค์กานก่อน เด๋วม่ายมีตังค์ซื้อผ้าก็ไปกดตังค์กานซะ
ไอ้เราก็เห็น เค้าขายปลาหมึกปิ้ง มีไข่ปลาหมึกด้วย ก็อยากินอะดิ 555 ซื้อไข่ปลาหมึกกะ หนวดปลาหมึก
แพงโคตรๆ ให้ตายเหอะๆ 2 ไม้ 60บาท แต่มานอาหร่อยงะทำไงได้? ก็พอดีกะพวกที่กดตังค์ มาพอดีก็ไปเดินดูผ้ากาน
เดินไปเดินมา ก็กลับมาร้านเดิมที่เคยซื้อผ้าไปตัดชุดหลีดงานFreshyที่ผ่านมา ก็ขอดูผ้าดิบ ผ้ามันๆ กะผ้าซับใน
จาเอาไปทำซุ้มรับน้องวัน First Date ก็รวมเป็นเงิน ราวๆ 1500 บาท เค้าลดให้กระจายๆ(มานก็ม่ายกระจายเท่าไหร่หรอก)
เพราะบอกว่าพวกเราคืออนาคตของชาติ?คิดไปได้นะลุงบัง ระหว่างรอเอาผ้าก็ฟาดไข่ปลาหมึกกะหนวดมานซะเรียบม่ายเหลือเวย
พอเส็ดก็แบกผ้ากานกลับ แต่ชักจาหิวกานซะแล้วนะซิ ก็เวยพาไปกินเกาเหลาในตลาดแถวๆ น้าน เจ้าอร่อยมาก
ไอ้หมูกะไอ้ต้อมพามากิน พอเข้าไปถึงร้านก็ทักทายเจ้าของร้านแบบกวนตีนๆ ตามภาษาเจ้าของร้านนี้เค้าชื่อ "เฮียเล็ก"
แต่วันนี้เฮียเล็กม่ายค่อยได้มากวนตีนกานเท่าไหร่ เพราะลูกค้าเยอะวันนี้ เด็ก สก. ทั้งน้าน ก็ตอนแรกน้องสุ่ยบอกว่าจาม่ายกินร้านนี้
เพราะมานแบบ บรรยากาศม่ายน่ากินเท่าไหร่ แต่พอกินกานเท่าน้านแหละ หมดชาม 555 อาหร่อยช่ายไหมละ
ก็ ฟาดกานซะหมดชาม รอนังฝ้ายคนเดียว เล็มอยู่น้านแหละ เมื่อไหร่จาหมดยะ??? เค้ามหดกานเป็นชาติแว้ววว
ในที่สุด นังฝ้ายก็กินเส็ด(แอบกินม่ายหมดด้วย) ก็เรียกเก็บตังค์แล้วก็กลับกาน ขากลับได้นั่งแท๊กซี่แบบคันหย่ายยยยย
สบายดีแหะชอบๆ ก็นั่งเมาท์กลับเหมือนเดิม ก็ถึงที่หมาย สำนักวิชาฯ น้านเอง ก็ลงไป ฝนมานยังม่ายหยุดตก?
ก็ไปนั่งกานที่ ทางเดินสีฟ้า ก็หาไรกินกานขำๆ พวกฝ้าย เบิร์ด แล้วก็น้องสุ่ยก็ไป ประชุมสามัญข้างบน เราก็นั่งกะไอ้ผี บุ๋น เอกและก็พี่คม
พี่คมเค้าก็นักซ้อมหลีดละนะ? แต่โผล่มาแค่ไอ้ผี เอกและก็น้องสุ่ยกลุ่มแรก พี่คมแกนัด บ่ายโมงมั้ง? โผล่มา 3 หน่อ
ก็นั่งโม้ๆ กานไปซัพพักหย่ายๆ น้องกาวน์ก็มาเราก็ เฮบโดราเอม่อนน้องกาวน์มาอ่าน ช่วงน้านไอ้ผีกะไอ้บุ๋นไปเอาไม้แบดที่มานสั่งซื้อไว้
เพราะเมือ่วานซืนไอ้ผีตีจนหัก ...ทำไปได้? ก็นั่งอ่านการ์ตูนไป ชักแปลกๆ ทำไมคันหัวจังวะ?ก็นึกไป สงสัยน้ำฝนมานปนกะ Wax ที่ทาผม
มานเลยคัน ก็ม่ายได้เอ๊ะจายไรมาก แต่ก็คันแลวก็เกามาเรื่อยๆ จนราวๆ 4โมงมั้ง? เริ่มไอวะ เอก็บอกว่าม่ายสบายอะป่าว?
เราก็เออ สงสัยม่ายสบายวะ กลับบ้านดีกว่า? ก็กะจากลับรถไฟฟ้าแต่ก็อยากอ่านการ์ตูนเวยขึ้นไป มาญครองชั้น 7
ไปถึง เฮ้ย ชักคันทั้งตัวและ เป็นไรวะกูไมไหวแล้ววววว เข้าห้องน้ำ ถอดเสื้อ โอ้โห คอแดงเถือกเวย เป็นตุ่มๆเหมือนยุงกัดด้วย
ไอ้มากด้วยพูดอู้อี้เวยไม่ไหวแล้ว?สงสัยอาการชักจาหนัก กลับ แท๊กซี่ดีกว่า ก็ไปกดตังค์ก่อนเพราะ มานจาม่ายพอค่าแท๊กซี่
ก็ข้ามถนนไปขั้นรถพอขึ้นไปก็ เออทนๆๆ คันไปตลอดทาง จนถึงบางนาและ เอ้ยมานไม่ไหวแล้ววะ?คันมากๆ
ถลกเสื้อดู เวนแล้วววว ผื่นขึ้นเต็มตัวเวย?แบบเป็นปืดๆเวยละตัวเองยังขนลุก บอกพี่แท๊กซี่ว่าพี่ไปโรงพยาบาล
ก็พอไปถึงก็กดตังอีกรอบเผื่อตังม่ายพอ ค่ายา(มานก็มายพอจริงๆน้านแหละ) ก็หาหมอ หมอบอกเป็นลมพิษ
เราว่าสงสัยเพราะไอ้ไข่ปลาหมึกแหงมๆ เพราะนอกน้านม่ายมีไรน่าสงสัย? หมอบอกให้ไปฉีดยาแก้คัน กะลดผื่น
ก็ไปฉีด ก็ไปนอนรอนางพยาบาลมาฉีกยา คันโคตรๆๆๆๆๆๆ เกาจนแบบบเลือดซิบๆ งะเป็นรอยเกาเลยแหละ ชักจาซาดิส
ก็ระหว่างรอก็อ่านการ์ตูนไปพลางๆ จาได้ม่ายกังวลเรื่องคัน ก็ซักแป๊ป นางพยาบาลก็มาต้องฉีดยา 2 ตัวแก้คันกะลดผื่น
นางพยาบาลก็คลำๆไปหาเส้นเลือด ฉึก เข็มแรกเข้าไปแขนขวา ม่ายช่ายม่ายเข้าเส้นเลือดอีกที ฉึก ก็ ม่ายเจออีกเปลี่ยนข้าง
ซวยชะมัดเวยตู อ๊ะ คลำๆๆๆหาไป ก็จิ้มเข้าไปฉึก ม่ายเข้ายังจามาถามอีกเจ็มไหมค่ะน้อง? ไม่เจ็บมั้งพี่ แต่มานก็ม่ายค่อยเจ็บงะ
ถ้าเทียบกับบริจาคเลือก แค่นี้ขำๆ แต่จาถามทำไมม่ายรู้ม่ายเข้าจาย ก็ครั้งที่ 4 ฉีดได้ แต่ต้องฉีดยาอีกตัว
เค้าก็จาใช้แค่เปลี่ยนหลอดยา แต่พอเปลี่ยนหลอดเส็ด จาฉีด ก็ม่ายเข้าต้องแทงเข็มอีกที สรุปโดนไป 5 เข็มเซ็งๆ
เค้าก็ให้นอนรอซักพักเราก็อ่านการ์ตูนต่อ พอหมอมาหา ถามว่าเป็นมั่ง? เออพอมาดูอีกทีผื่นหายเกลี้ยง? เหมือนโกหกเลย
เออ พอเส็ดก็กลับบ้านดิ หายคันและ สบายๆพอกลับมาถึงบ้านก็อาบน้ามเวย มาดูตัวเองในกระจก เฮ้ยแผลเต็มตัวเวย
แผลจากานที่เราเกาน้านแหละ เลือดซิบๆๆๆๆ เป็นทางแนวยาวตามเล็บเราเวย 555 พอน้ำโดนตัวเท่าน้านแหละ ซี้ดดดดดแสบสันไปทั้งตัว
===> ก็จบวันซวยๆ ไป 1 วัน
ปล.*~
1. จาม่ายกินไข่ปลาหมึกอีกแว้วววววว แต่ส่วนอื่นๆจากินต่อไป 555++
2. นังฝ้ายไหนบอกจาให้ทำพระเกี้ยวอาไรนะหึ? พอถึงสำนักก็ไปประชุมเวยน้า
3. ม่ายรู้น้องสุ่ยเป็นด้วยหรือป่าวเพราะม่ายแน่จายว่าน้องสุ่ยกินไข่ปลาหมึกไหม? เพราะเห็นกินหนวดไป
4. อยากดู ดาวินชี่โค้ด มอ8 และก็โพไซดอน มั๊กๆ ใครจาไปดูกานม่างงงงงงงง ???
5. ในที่สุดก็ได้เรื่องเม้นจนได้ Thanks ทุกๆคนที่เข้ามาอ่านน้าจ้า ไปดีก่าบ้ายบาย May 06 นิยามแห่งรัก !?!?!?!?!และแล้วก็กลับมาอัพซะทีแหะๆ มานม่ายมีเหตการณ์น่าอัพนิเนอะไอ้อยากอัพก็อยากอยู่แหมๆ ครายจาม่ายอยากแต่ม่ายรู้จามาอัพเรื่องอาไรเอาเป็นว่าคิดไรได้ก็ พิมพ์มานลงไปละกาน? อ่านดูกะลังเน่าได้ที่ 555
รักเราเหมือนสารกัมมันตรังสี อาจมีวันน้อยลง แต่ไม่มีวันหมด
เธอแผ่รังสีแกมม่าแห่งความรัก ทะลุทะลวงเข้าสู่ใจฉัน
ถ้าเธอเป็นนิวเคลียส ฉันจะเป็นอิเล็กตรอน เฝ้าวนเวียนอยู่รอบเธอไม่ห่าง
ฉันเป็นประจุลบ ที่วิ่งเข้าหาสนามความงามของประจุบวกอย่างเธอ
ถ้ารังสีแคโทด บ่งบอกความรู้สึกของฉันทอมป์สันคงไม่มีวันพบอิเล็กตรอนเพราะสิ่งที่จะปรากฏบนฉากคือหัวใจที่เต็มไปด้วยรัก
ความรักฉันต่อเธอเหมือนโลหะหนัก สะสมไปทีละน้อยจนกว่าจะมากพอแสดงอาการให้เธอเห็น
ความรักของเรา2 = (ความรักเธอ)2 + (ความรักฉัน)2 + 2(ความรักเธอ)(ความรักฉัน) cos(ความผูกพัน)
ปฏิกิริยาฟิวชันหลอมรวมความรักของเราเอาไว้ด้วยกัน
ความรักและความเกลียดเป็นไปตามสมการ E = mc2
เมื่อเราให้ E เป็นความรัก และ m เป็นความเกลียดความเกลียดที่หายไปจะก่อให้เกิดความรักมากมายมหาศาล
ความผูกพันระหว่างเพื่อนเหมือนพันธะไฮโดรเจนแข็งแรง ทำลายยาก
เพื่อนกันเชื่อมกันด้วยพันธะโลหะ ยืดหยุ่นได้ แต่ไม่แยกจากกัน พวกเราคือกรดอะมิโน ถูกสังเคราะห์ขึ้น แล้วรวมกันเป็นสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่า “เพื่อน”
pohpoohpoohpoohpoohpoohpoohpoohpoohpoohpoohpoohpoohpoohpoohpooh ปล*~
1. คิดถึงเพื่อนๆ เว้ยเมือ่ไหร่จาได้เจอซะที...
2. อ่ามานอีกม่ายกี่วันเอง เราก็จาเป็นรุ่นพี่ซะแล้ว ไวจังเนอะ
3. เดือนนี้งานเต็มเอี๊ยดเวยยย ยุ่งจริงๆ
4. ใกล้วันผ่าฟันคุดเข้ามาแล้วว ทำไมผ่าบ่อยจางงง เพิ่งผ่าไปม่ายถึงปีเอง
5. วันนี้น้ำเน่ามากๆ(แต่ก็เห็นเงาจันทร์นะ)
6. หมดและ 555++ |
|||||
|
|
